
W tradycji Kościoła każda oktawa jest czasem kolejnych ośmiu dni (łac. octavus – ósmy) od uroczystości, którą w liturgii świętujemy niczym jeden dzień. Ma to podkreślać wyjątkowy charakter określonej prawdy wiary oraz jej doniosłość dla chrześcijańskiego życia. Jest więc np. oktawa Bożego Ciała, która chociaż nie ustanowiona oficjalnie, to jednak jest bardzo żywa w świadomości wiernych i kultywowana w tradycji Kościoła. Tak jak w Boże Ciało na zakończenie oktawy udajemy się do czterech ołtarzy, aby słuchać słów Jezusa zapowiadających Eucharystię i Jego obecność w Chlebie. Zakończenie oktawy Bożego Ciała to dzień święcenia wianków z wonnych ziół, młodych gałązek drzew i kwiatów polnych.